I Hate School

  

ေခ်ာင္းေလးတစ္ခု ဖန္ဆင္းေပးစမ္းပါ
ေလွေလးေလွာ္ၿပီး အိ္မ္ျပန္ခ်င္လို႔။
ေက်ာင္းႀကီးတက္တာ စိတ္ပ်က္လာ
ပ်င္းပါ့ ဒီေက်ာင္းေတာ္။
ပီတီဆင္းရ မနက္ဒြတ္ခ ေတာ္ေတာ္မ်ားသဗ်
မနက္မအား ညမအား
ရွုပ္လွ ဒီေက်ာင္းေတာ္
စာသင္ခန္းထဲ ေရာက္ျပန္ေတာ့
စာေတြေမးျပန္ေပါ့။
စာေမးမွာေတာ့ သိပ္ေၾကာက္တယ္
... စာမရလို႔ပါကြယ္။
စိတ္ရွုပ္လွတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ထဲ
ေျပးထြက္ခ်င္တာအၿမဲ။
အခ်ိန္ေတြရယ္ ကုန္ပါေတာ့
အိမ္ျပန္ခ်င္လွေပါ့။

(ခ်စ္သူေက်ာင္းတက္တုန္း ေၾကာင္ျခစ္ေျမာက္ျခစ္ ျခစ္ၿပီးေရးထားတာေလး)

 

ၾကယ္တစ္စင္းရဲ့ ရွုံးနိမ့္ျခင္းသံစဥ္

အလင္းမရွိတဲ့ငါ့ဘဝထဲကို
မင္းသေဘာနဲ့မင္း ဝင္လာတယ္
ေနာက္ၿပီးေတာ့
မင္းစိတ္နဲ ့မင္း ျပန္ထြက္သြားခဲ့တယ္
ထြက္မသြားပါနဲ ့လို ့
ေအာ္လိုက္တဲ့အသံေတြက
ငါ့လည္ေခ်ာင္းဝမွာဆြံ ့အ
ႏွုတ္ခမ္းဖ်ားမွာပဲ
ေပ်ာက္ျခင္းမလွေပ်ာက္သြားခဲ့တယ္

အစကထဲက ျပန္ထြက္သြားခဲ့မယ္ဆိုရင္
မင္း ဘာျဖစ္လို ့ငါ့ဘဝထဲကို
ခြင့္မေတာင္းပဲဝင္လာရတာလည္း
ခုေတာ့ ေကာင္မေလးရယ္

ဘယ္တုန္းကမွမရွုံုးခဲ့ဖူးဘူးလို ့
ငါ မေၾကြးေက်ာ္ခဲ့ဖူးပါဘူး
ဒါေပမယ့္ ေကာင္မေလးရယ္
ခုတစ္ခါက အက်အနာဆံုးပဲ
ခုေတာ့ ငါ့မွာ
အထီးက်န္ဆန္ျခင္းကို အေဖာ္ျပဳ
ရင္ခုန္သံေတြကို နင္းေခ်ၿပီး
ပ်င္းေျခာက္ေျခာက္နဲ ့
တစ္ေယာက္ထဲရြက္လြင့္ေနရၿပီ ...

ဒါေပမယ့္ ေကာင္မေလးရယ္
ငါနားလည္ေပးႏုိင္ပါတယ္
ငါဆုေတာင္းေပးပါရေစ
"ငါ့မ်က္ရည္ေတြအေငြ ့ပ်ံၿပီး
မင္း ဆီကိုတိမ္တိုက္အျဖစ္ေရာက္ရွိပါေစလို ့"
မင္းရဲ ့ဘဝေလး
ထာဝစဥ္ေအးျမေနေစခ်င္လို ့ပါ ... :d :d :d :d

Nameless

မေန ့က
ငါ့ရင္ဘတ္ထဲကို
နာက်င္ျခင္းရင္ဖြင့္သံဆိုၿပီး
မင္းက နာက်င္ျခင္းေတြ
လာပစ္ထည့္သြားလိုက္တာ
ခုဆိုရင္ ငါ့ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး
ဒါဏ္ရာေတြအျပည့္နဲ ့ေပါ့

ဟိုးအေ၀းတစ္ေနရာက
ေခြးအူသံသဲ့သဲ့ေတာ့ၾကားေနတယ္
ေအးစက္လြန္းတဲ့သန္းေခါင္ယံ
ညတစ္ညရဲ ့အခန္းက်ဥ္းထဲ
ခပ္တံုးတံုးေကာင္တစ္ေကာင္နဲ ့
ေသာင္းက်န္းတတ္တဲ့ပိုးဟပ္တစ္ေယာက္
ခံစားမွဳျခင္း Chess ထိုးေနတယ္

ငါ့မွာ ႏွလံုးသားရွိတယ္
ငါ့မွာ ခံစားခ်က္ရွိတယ္
ငါ့မွာ အတၱေတြရွိတယ္
ငါ့မွာ နာက်င္ျခင္းေတြရွိတယ္
ငါ့မွာ တိတ္ဆိတ္ျခင္းေတြရွိတယ္
ငါ့မွာ အထီးက်န္ျခင္းေတြရွိတယ္
ငါ့မွာ ......................................
ငါ့မွာ ၾကြက္တစ္ေကာင္ရွိတယ္

ဒုန္းခနဲ ပြင့္သြားတဲ့တံခါးတစ္ခ်ပ္
မ်က္ႏွာေပၚက်လာတဲ့ ဓါတ္မီးေရာင္
ငိုေနတဲ့ အေမ့ရဲ ့မ်က္ႏွာ
လြတ္က်သြားတဲ့ .....................
အရာအားလံုးဟာ ကံတရားအလိုက်
အစီအစဥ္တက်ေလး ၿပီးဆံုးသြားခဲ့ၿပီ ....
ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း

တစ္ကယ္ပါ
ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းေတးတစ္ပုဒ္ကို
ခပ္တိုးတိုးေလးဆိုညီးခ်င္ခဲ့ပါတယ္
ဒါေပမယ့္ ငါက
အသံထြက္ေကာင္းတဲ့
ဂစ္တာတစ္လက္မွမဟုတ္ခဲ့ပဲ

တာ၀န္မဲ့ ငါ

မနက္မုိးေသာက္လုိ့
အလင္းေရာင္ေလးေရာက္တာနဲ့
ငွက္ကေလးေတြေတးဆုိလုိ့
သူတုိ့အလုပ္ကုိလုပ္လုိ့
ေလာကၾကီးကုိတန္ဆာဆင္ေနၾကျပီ....
ကဲ ...
ငါကေကာေလာကၾကီးအတြက္
ဘယ္လုိသာယာေအာင္လုပ္ေပးနုိင္မလဲဲ။
မနက္မုိးေသာက္လုိ့
ေနမင္းၾကီးေရာက္လာျပီး
သူ့ပုံမွန္လုပ္ငန္းအတုိင္း
ေလာကၾကီးကုိအလင္းေရာင္ေတြ
ေပးေနျပီေလ ...
ငါကေကာေနေလာက္မလင္းေပမယ္
ပုိးစုန္ၾကဴးေလာက္
အလင္းေရာင္ကေလးေတာင္
ငါလုပ္မေပးနုိင္ေသးပါလား
ညအခါ မွာ
ၾကယ္ကေလးေတြကလဲတာ၀န္ကုိယ္စီ
နဲ့ပါလား
လမင္းၾကီးကလဲ
ေကြးလုိက္၀ုိင္းလုိက္နဲ့
တေန့တမ်ဳိးမရုိးေအာင္
တာ၀န္ေတြထမ္းေဆာင္ေနတာပဲ
ေလာကၾကီးမွာ ေနရာေတြမလြတ္ေအာင္
သူ့တာ၀န္ေတြနဲ့သူပါလား

ေအာ္ ...
ေလာကၾကီးအတြက္
ငါလူပုိတစ္ေယာက္မ်ား
ျဖစ္ေနျပီလားကြာ ...

*****************************************

ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာေရးမိေသာ

တစ္ခါ တစ္ခါက်ရင္ စဥ္းစားမိပါရဲ ့။ ငါဘာေကာင္လည္းလုိ ့ ...
ငါဟာ ဘာေကာင္မွ မဟုတ္ပါဘူး။
ငါဟာ ငါပါဘဲ။
ငါ့ခံယူခ်က္နဲ ့ ငါအသက္ရွင္တယ္။
ဒါကို မင္းတုိ ့ရူးတယ္လုိ ့ေျပာမလား။
လူခ်င္းတူေပမယ့္ ရင္ခုန္သံခ်င္းမတူႏိုင္သလို
ခံယူခ်က္ျခင္းလည္းမတူႏိုင္ဘူး။
ဒါေပမယ့္ ငါ့ရင္ခုန္သံေတြ ငါ့ ခံယူခ်က္ေတြကို
မေကာင္းဘူးလာမေျပာနဲ ့။
(..............ေတြ ငါ့ကိုလာၿပီးေ၀ဖန္ဖို ့မစဥ္းစားနဲ ့)
အျပင္းစားသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ေအာ္လုိက္ခ်င္တယ္။
ေအး
ငါ့သမိုင္းငါေရးေနတဲ့အခ်ိန္
ငါ့ကို လာေ၀ဖန္ခ်င္ရင္
မင္းတုိ ့
(...)သံုးမက်တဲ့ မင္းတို ့အေတြးအေခၚေတြ
အရင္ျပင္လုိက္ပါ။ ။
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦
ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ခ်လိုက္မိေတာ့ လူေတြရဲ ့စကားသံေတြကိုၾကားလုိက္ရတယ္...
အမ်ိဳးမ်ိဳးေ၀ဖန္ၾကတယ္ ....
ေကာင္းေသာေ၀ဖန္ျခင္းကို လက္ခံခ်င္ေပမယ့္
ႏွားေခါင္းရွံဳ ့ၿပီးေျပာတာမ်ိဳးကို မလိုလားခ်င္ဘူး
အဲဒါေၾကာင့္ ရင္ထဲမွာျဖစ္လာတာကို ခ်ေရးမိတယ္ ...

ငွက္တို ့ရဲ ့ေတး

မလုိက္ရဲရင္လည္း
အသိုက္ထဲမွာလည္း က်န္ခဲ့ေလ။
တစ္ေန ့နီးမွာေပါ့။
ေရွ ့ခရီး မာန္တင္းပါကြယ္
ငွက္ဆိုတာကေတာ့
ပ်ံသန္းရင္းေသ
ကခုန္ခိုင္းသလိုေပါ့
မုန္တိုင္းကေရွ ့မွာေမႊ
ေတာမီးက ေရွ ့မွာ၀ိုင္း
ျခေသၤ့က ၾကြက္မစား
က်ားက ၾကြက္မေခ်ာင္း
မိေခ်ာင္းေတြက ဖြတ္လုိမေန
အိုးေ၀ အုိးေ၀ တြန္သံေႏွာပါတဲ့
ဥေဒါင္းငွက္လုိေလ
အေမာခံေဇာမာန္တင္းပါကြဲ ့
မွန္းသည့္ပန္းတိုင္ အေရာက္လွန္းႏိုင္ဖုိ ့
ပ်ံသန္းရင္းေသလည္း ခရီးဆက္မယ္ကြဲ ့
အဲဒါ ငွက္တုိ ့ရဲ ့သမိုင္း။ ။

မင္းရွိရာ

အခ်ိန္ေတြေျပာင္း
ေနရာေတြေဟာင္းလည္း
မေျပာင္းလည္းႏိုင္တာက
ငါ့ရင္ထဲက မင္းကို
ခါးခါးသီးသီးလြမ္းေနတယ္။
ငါသာ ေတာင္ပံေလးတစ္စံု ဆိုရင္
မင္းရွိရာကို ပ်ံသန္းလာမိမွာ အမွန္ဘဲ။

မင္းအတြက္

ရင္ခုန္သံေတြၾကား

ညဟာအထီးက်န္ေနတယ္

အေတြးထဲနယ္ခ်ဲ ့လုိက္တာမ်ား

သက္တမ္းတစ္၀က္ေလာက္ေရာက္ေနၿပီ .....

တိတ္ဆိတ္ျခင္းအျပည့္နဲ ့ည ဟာ ခပ္တည္တည္နဲ ့

ခ်က္ ခ်က္ ခ်က္ ...ဆိုတဲ့ နာရီသံထက္

ဒိတ္ ဒိတ္ ဒိတ္ ... ဆိုတဲ့ ရင္ခုန္သံေၾကာင့္

ညရဲ ့အျပံဳးတစ္၀က္ ကိုငါျမင္လုိက္တယ္

ရင္ထဲက မင္းေတာ့မသိဘူး

ငါ့မွာေတာ့ ညကို အေဖာ္ျပဳရင္း

အသက္ေတာင္ျပင္းျပင္းမရွဴရဲဘူး

ငါ့ရင္ထဲက မင္းေနရာေလး

ေနရာက်ပ္သြားမွာ စိုးလုိ ့ ....

၂၀၀၂ ကုိျပန္လည္တမ္းတျခင္း

• ျမစ္ၾကီးနားၿမိဳ ့ရဲ ့Main လမ္းမၾကီးေပၚမွာ
• မင္းေနာက္ကိုတေကာက္ေကာက္လုိက္ရင္း
• မင္းမၾကိဳက္ဘူးဆိုတဲ့
• ငါ့ကာရံေတြလုိက္ေျပာဖူးပါရဲ ့။ ။

• ျမစ္ၾကီးနားၿမိဳ ့ရဲ ့မိုးတြင္းကာလ
• Super Cub90 အစုတ္ကေလးတစ္စီးနဲ ့
• မင္းက်ဴရွင္အျပန္ကိုလည္း
• အခ်ိန္မွန္ေစာင့္ဖူးေလရဲ ့။ ။

• ေနာက္ပိုင္း
• မင္း ေက်ာင္းၾကီးကိုေရာက္ေတာ့
• ငါ့မွာ ေယာင္လည္လည္နဲ ့(ေက်ာင္းသားမဟုတ္ပဲ)
• မင္းတုိ ့ေက်ာင္းကိုလည္း
• အခ်ိန္မွန္တက္ဖူးေလရဲ ့။ ။

• ငါ့အတြက္ ဘယ္လုိေရာက္လာမွန္းမသိေတာ့တဲ့
• စာေလး(၂)ေစာင္ေလာက္နဲ ့ ျပန္ႏွစ္သိမ့္ခဲ့တာကို
• ငါ့မွာ အစားအေသာက္ပ်က္ရေလာက္ေအာင္
• စိတ္ကူးယဥ္ဖူးေလရဲ ့(ျမစ္ၾကီးနား ကိုျပန္ေရာက္ခဲ့ရင္) ဆိုၿပီးေတာ့။ ။

• ဒါေပမယ့္ ေကာင္မေလးရယ္
• မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ဆုိတာမရွိဘူးဆုိေပမယ့္
• ခု အဲဒီအတြက္သက္ေသက
• မင္းနဲ ့ငါ ျဖစ္ေနတယ္။ ။

• ခုေတာ့ ဒါေတြက လြမ္းစရာေတြအျဖစ္နဲ
• လူၾကားေကာင္းေအာင္
• အမွတ္တရေလးပါလုိ ့
• ငါေၾကြးေက်ာ္ေနရတယ္ေလ။ ။

• မင္း ဘာျဖစ္ေနေန
• ဘယ္ကိုေရာက္ေရာက္
• မင္းသိေအာင္တစ္ခုေလာက္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္
• တစ္ခ်ိန္က မင္းကိုေျပာဖူးတဲ့
• “----” ကို “ကၽြန္ေတာ္” အရမ္းခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ့စကားဟာ
• ငါ့ရင္ထဲက နင့္နင့္သီးသီး ခုန္ထြက္ခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္းပါကြာ။ ။

ငွက္တို ့ရဲ ့ေတး

မလုိက္ရဲရင္လည္း
အသိုက္ထဲမွာလည္း က်န္ခဲ့ေလ။
တစ္ေန ့နီးမွာေပါ့။
ေရွ ့ခရီး မာန္တင္းပါကြယ္
ငွက္ဆိုတာကေတာ့
ပ်ံသန္းရင္းေသ
ကခုန္ခိုင္းသလိုေပါ့
မုန္တိုင္းကေရွ ့မွာေမႊ
ေတာမီးက ေရွ ့မွာ၀ိုင္း
ျခေသၤ့က ၾကြက္မစား
က်ားက ၾကြက္မေခ်ာင္း
မိေခ်ာင္းေတြက ဖြတ္လုိမေန
အိုးေ၀ အုိးေ၀ တြန္သံေႏွာပါတဲ့
ဥေဒါင္းငွက္လုိေလ
အေမာခံေဇာမာန္တင္းပါကြဲ ့
မွန္းသည့္ပန္းတိုင္ အေရာက္လွန္းႏိုင္ဖုိ ့
ပ်ံသန္းရင္းေသလည္း ခရီးဆက္မယ္ကြဲ ့
အဲဒါ ငွက္တုိ ့ရဲ ့သမိုင္း။ ။

ေကာင္းကင္ဇင္ေယာ္

• ေကာင္းကင္အႏွံ တြင္ေတာင္ပန္ျဖန့္ၿပီး ပ်ံသန္းရျခင္းကို သိုက္ၿမံဳ အ၀င္
• ေတာင္ပံရုတ္ၿပီး ရပ္နားရျခင္းျဖင့္အဆံုးသတ္ရပါလုိ၏။

ဒီပိုစ့္ကေလးက ကၽြန္ေတာ္ပထမဦးဆံုးေရးခဲ့မိတဲ့ ပိုစ့္တစ္ခုပါ။ကၽြန္ေတာ္အရမ္းအားက်ခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ဂါေတြအမ်ား
ၾကီးရွိပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္သူတုိ ့လုိလုပ္ခ်င္မိတယ္။ဒါေပမယ့္ အေျခခံမေကာင္း၊ဘာမွနားမလည္ဘဲႏွင့္ဘယ္လုိမွ
လုပ္လုိ ့မရပါဘူး။ယခုဒီ ဘေလာ့ကေလးကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ဟိုဘက္ကမွီး၊ဒီဘက္ကယူနဲ ့ မနည္းကို ဘေလာ့ဟု
ေခၚလုိ ့ရယံုမွ်သာလုပ္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို လာလည္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြအားလံုး
ကၽြန္ေတာ့္ကို အခ်ိန္မေရြး ေ၀ဖန္ႏုိင္ပါတယ္။ေျပာဆိုႏုိင္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္ေလ့လာယူရန္ အဆင္သင့္ေစာင့္ၾကိဳ
ေနပါတယ္။ေနာက္ၿပီး ဘယ္လုိဘဲျဖစ္ျဖစ္ ေရာက္လာခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာသူမ်ားအားလံုးကိုလည္းဒီေနရာကေနၿပီး
လိွဳက္လွဲစြာေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္းေျပာၾကားလုိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။